"Man of Vengeance"
"Episod 13"
En. Sila.
Awak mengelak berjumpa saya...
sebab awak suka Min?
Betul tekaan saya, kan?
Sayang sekali.
Saya sangka awak ada cita rasa.
Akhirnya...
awak sama macam lelaki lain.
Awak suka benda yang lebih mudah didapati,
berbanding yang sukar didapati.
En. Sila.
Jawab!
En. Sila, berhenti!
Saya tak jawab...
sebab saya sedang fikir...
apa saya dah buat sehingga buat awak fikir...
saya suka adik awak.
Semua tindakan awak.
Awak selamatkan Min.
Saya faham.
Orang lain pun akan buat begitu.
Namun, awak lantik adik saya untuk reka pusat peranginan awak.
Awak patut beritahu saya...
dan bukannya lantik dia secara rahsia.
Saya mahu tunjukkan kepada adik awak...
selain memiliki perniagaan pusat hiburan...
saya juga ada perniagaan lain.
Awak kini kekasih saya.
Maruah awak takkan terjejas disebabkan hal itu.
Jangan gunakan maruah saya sebagai alasan!
Perkara yang awak lakukan kepada saya semalam...
bukannya untuk melindungi maruah saya.
Ia penghinaan.
Nanti dulu.
Jadi...
awak marah saya disebabkan kejadian malam semalam?
Saya datang...
bukan untuk ceriakan awak.
Saya mahu beritahu awak.
Jika awak tinggalkan saya dan memilih Min,
maksudnya, awak bodoh.
Kenapa awak cakap begitu?
Sebab awak buat silap,
jika melepaskan wanita bangsawan macam saya...
demi gadis yang tiada siapa mahukan.
Sebab Min ialah anak angkat.
Saya rasa saya tak perlu beritahu awak...
tentang pekerjaan ibunya.
Sebab itu saya kata...
awak bodoh jika tinggalkan saya.
Ingatlah.
Wanita macam saya...
takkan kembali bersama awak.
Sebab wanita macam saya...
ada banyak pilihan yang lebih bagus...
berbanding pemilik pusat hiburan macam awak.
En. Sila, lepaskan!
En. Sila!
En. Sila, lepaskan!
Baiklah.
Saya faham.
Saya tahu wanita macam awak...
boleh cari lelaki yang lebih bagus daripada saya.
Saya sanggup dikecewakan.
Namun, saya terima keputusan awak.
Selamat tinggal.
En. Sila, tunggu!
Saya tak benarkan awak tinggalkan saya!
Awak tak berhak tinggalkan saya.
Awak cuma boleh tinggalkan saya jika saya dah bosan dengan awak.
Saya tak dapat kawal diri saya.
Awak masih boleh ubah fikiran awak.
Saya takkan ubah fikiran saya.
Min.
Ayah.
Kenapa ayah datang ke sini?
Ayah nampak lampu masih menyala.
Ayah datang mahu lihat siapa ada di sini.
Apa kamu buat di sini?
Kenapa kamu menangis?
Apa masalahnya?
Saya cuma penat.
Saya tahu siapa Sila.
Sila ialah Tor.
Tor tidak mati.
Saya mahu bunuh dia!
-Saya mahu bunuh dia! -Sila!
Mai.
Tolong Sila.
Jangan biarkan orang lain tahu siapa Sila.
En. Sila.
Awak mahu ke mana?
Baringlah semula.
Kita boleh bincang tentang percutian ke Phuket dengan keluarga awak.
Saya dah batalkan percutian itu.
Apa maksud awak?
Saya dah selesaikan...
urusan saya di sana.
Jadi, saya tak perlu ke sana lagi.
Apa maksud awak?
Sejak awal lagi...
saya sangka...
meniduri wanita bangsawan macam awak...
pasti menyeronokkan.
Namun saya sangat kecewa.
Ia lebih membosankan berbanding sangkaan saya.
Apa maksud awak?
Cik Mingkwan, bertenang.
Jangan cepat marah.
Saya baru saja bermula.
Belum kemuncak lagi.
Kemuncak apa?
Biar saya beritahu awak.
Malam semalam, saya tutup lampu...
dan berasmara dengan awak.
Sebenarnya, ia tiada kaitan dengan cita rasa saya.
Sebenarnya...
saya mahu beri awak kejutan sekarang.
Apa maksud awak?
Macam saya katakan tadi.
Saya ada kejutan untuk awak.
Awak dah sedia?
Cik Mingkwan.
Awak pernah lihat parut ini?
Kwan, lihat dadanya.
Ada parut pada dada Tor.
Parut ini...
berpunca daripada ibu tiri saya.
Habislah awak.
Sakit.
Tak mungkin.
Ada lagi.
Cukup!
Jangan cakap lagi!
Awak tahu tak?
Anak ibu tiri saya...
dan gadis yang berjiran dengannya...
pernah buli saya setiap hari.
Pulangkan!
Awak tak berhak mengarah saya! Saya anak orang terkenal.
Awak cuma anjing!
Lihatlah!
-Lihatlah! -Jangan!
Gadis itu dan anak lelaki ibu tiri saya...
akan pukul saya setiap hari.
Mereka marah saya.
Diam.
-Hentikan! -Bukankah awak yang kata?
Saya tak bernilai.
Macam anjing liar.
Seperkara lagi.
Awak masih ingat cincin ini?
Betul kata adik awak.
Ada nama "Mai" terukir padanya.
Mai ialah nama ibu saya!
Boleh saya lihat cincin awak?
Tiada apa-apa.
Pasti dia dah tukar cincin itu.
Tor, keluar!
Keluar!
Akhirnya awak dah faham.
Cik Mingkwan.
Tahniah.
Awak baru berasmara dengan anjing liar malam semalam.
Saya akan beritahu Pn. Sida yang awak masih hidup.
Keluar!
Anjing liar, keluar!
Okey. Pergilah beritahu dia.
Biar semua orang tahu...
wanita bangsawan macam awak...
sangat bodoh sebab meniduri anjing liar.
Awak mahu beritahu? Biar saya tolong.
Anjing liar! Tak guna!
-Keluar! -Dengar sini.
Tak perlu bersihkan.
Sejak 15 tahun lalu...
awak tak dapat sucikan hati awak yang kejam.
Sekarang...
orang yang patut bersihkan kekotoran pada badan...
bukanlah awak.
Sebaliknya saya.
Tor, awak anjing liar!
Tak guna!
Keluar!
Anjing liar!
Sila, mana telefon kamu?
Sila, mak cik tanya! Mana telefon kamu?
Telefon kamu ada pada kamu tapi kamu tak jawab.
Kamu tak perlukannya lagi?
Maaf, Mak Cik Mam.
Maaf sebab tak jawab panggilan mak cik.
Saya tetapkan telefon dalam mod senyap.
Jadi, saya tak tahu mak cik hubungi saya.
Mak cik tak suka...
asyik bertanyakan soalan yang sama.
Namun, mak cik risau.
Sebab itu mak cik asyik tanya ke mana kamu pergi.
Maaf sebab buatkan mak cik risau.
Saya cuma pergi jenguk pusat peranginan.
Jenguk pusat peranginan?
Sila, itu sajakah?
Betulkah?
Mak cik sangka saya ke sana untuk apa?
Mak cik tanya kamu bukan supaya kamu boleh soal mak cik.
Sila, kamu tahu tak?
Tindakan kamu buatkan mak cik risau.
Mak cik sangat risau akan kamu.
Semalam mak cik mimpi Sida dapat tahu kamu Tor.
Dia cederakan kamu.
Mak Cik Mam.
Saya dah kata.
Jangan risau tentang saya.
Saya dah lalui pelbagai kesukaran.
Saya juga hampir mati.
Jika ada orang tahu saya Tor...
maksudnya, saya sendiri yang beritahu mereka.
Memandangkan saya yang dedahkannya...
maksudnya saya sangat yakin...
yang saya boleh tewaskan mereka.
Sila.
Percayalah.
Sekejap saja lagi.
Kwan!
Min, awak mahu ejek saya?
Kenapa pula saya mahu ejek awak?
Saya berasmara dengan Tor.
Puas hati awak sekarang?
Puas hati?
Puas hati awak sekarang?
Kwan, kamu dah balik.
Min, bila kamu balik?
Kwan, awak dah tahu siapa dia sekarang?
Min, siapa kamu maksudkan?
En. Sila ialah...
Jangan sebut nama dia!
Jika awak beritahu orang lain tentang dia...
saya akan bunuh awak!
-Kwan, bertenang. -Jangan sentuh saya!
Diam!
Kwan!
Apa kamu dah buat pada Kwan?
Mak, saya tak buat apa-apa.
Saya dah cuba beri amaran kepada Kwan.
Namun dia tak mahu dengar.
Beri amaran kepada dia? Tentang apa?
-Beritahu mak. Tentang apa? -Sayang, sabar. Bertenang.
Min, kenapa? Bertenang.
Jika mak tahu kamu buat sesuatu terhadap Kwan,
nahaslah kamu.
Kwan, apa yang berlaku?
Kwan.
Kwan, beritahu mak.
Mak risau akan kamu. Kamu tahu tak?
Kwan.
Kwan, buka pintu.
Kwan, kenapa? Beritahu mak.
Mak risau akan kamu.
Kwan.
Tak mungkin.
Cik Miyi, bagaimana pula?
Apa?
En. Sawit mahu jual benda lagi?
En. Sila, patutkah saya bawakan barang En. Sawit untuk dinilai?
Tak mengapa.
Saya akan ke sana.
Jumpa nanti.
Tolong jual semuanya.
Namun harganya tak boleh kurang daripada 50 juta.
Tolonglah.
En. Ae, tunggu sebentar. Okey?
En. Ae.
Sila.
Awak mahu minta maaf kepada saya?
Kenapa saya patut minta maaf?
Awak patut rasa lega sebab saya tak balas dendam pada awak...
disebabkan kejadian yang berlaku di gimnasium tempoh hari.
Tak balas dendam?
Atau tak boleh balas dendam?
-Apa awak kata? -En. Ae, jangan!
Bertenang.
Jangan buat kecoh.
Ada ramai orang di sini.
Awak pasti tak mahu orang lain tahu...
apa yang Sawit Rittinatkoson...
buat di sini, kan?
-Awak... -En. Ae, jangan buat kecoh.
Cik Miyi, kenapa awak halang saya?
Adakah awak bekerja bawahnya?
En. Ae, tidak.
Saya halang awak...
sebab saya risau harga barang kemas awak akan dikurangkan.
Apa kaitannya?
Awak bawa saya ke sini untuk jual barang saya kepada dia?
Saya takkan jual!
En. Ae.
Saya cuma jual kepada pemilik Kasino Daewill.
Orang yang pernah pinjamkan duit kepada saya.
Sayalah orangnya.
Sayalah pemilik Kasino Daewill.
-Apa? -Plug.
Awak pasti tak lupa tandatangan sendiri, kan?
Sila.
Betul.
Sayalah yang pinjamkan duit itu.
En. Ae.
Tak guna!
-En. Ae! -Awak tipu saya?
Awak berpakat dengan dia untuk tipu saya!
-Awak tipu saya untuk berjudi di sana. -En. Ae, sakit!
Kenapa awak buat begitu?
-En. Ae! -Saya berhutang dengannya sebab awak!
Dengar sini!
Tiada siapa tipu awak!
Awak dah lupa?
Awak yang mahu berjudi di kasino En. Sila.
Awak yang suruh saya jualkan rantai itu.
Saya cuma buat seperti yang awak suruh.
Apa masalah awak?
Awak alami amnesia? Dah lupa segalanya?
Siapa awak? Berani awak marah saya?
-En. Ae. -Tak sedar diri!
Wanita tak guna!
Awak sangka awak siapa?
Awak yang teruk, bukannya wanita.
Baiklah.
Sila!
Maaf.
Saya terlupa awak ahli VIP kelab saya.
Sebenarnya, saya patut cakap baik-baik dengan awak.
Terutamanya apabila awak sangat memerlukan duit.
Sebab itu awak mahu jual barang kemas itu pada harga 50 juta?
Saya boleh beli.
Namun selepas awak bayar hutang 60 juta baht.
Awak sangka...
awak saja yang ada duit di dunia ini?
Awak patut tahu berlian saya bukan saja berkualiti...
ia juga ada sejarah.
Saya tak perlu jual kepada awak.
Tak mengapa jika awak tak mahu beli.
Saya boleh jual kepada orang lain.
Namun jika awak jual kepada saya...
saya akan rahsiakan yang awak curi dan jual barang kemas ibu awak.
Namun jika awak jual kepada orang lain...
rahsia ini mungkin akan diketahui ibu awak.
Rantai ini milik saya.
Saya tak curi daripada sesiapa.
Maksudnya, ibu awak tahu tentang hal ini?
Awak jual rantai berlian ibu awak.
Baiklah.
Saya boleh hantarkan kontrak pinjaman kepada ibu awak.
Mungkin ibu awak akan bayarkan.
Awak ugut saya?
Saya serius. Hei, Plug.
Ya, En. Sila.
Hantarkan kontrak pinjaman En. Sawit kepada Pn. Sida.
Aduhai. Tak perlu hantar ke pejabatnya.
Pn. Sida sekarang berada di Hong Kong.
Betul, En. Sawit?
Awak mahu dapatkan semula duit awak?
Berani bertaruh dengan saya?
Jika awak menang...
saya akan gandakan duit yang saya hutang dengan awak.
Jadikannya 120 juta.
Namun jika saya menang...
awak perlu hapuskan hutang itu.
Kemudian berikan saya 60 juta.
Berani bertaruh?
Awak mahu main apa?
Pertaruhannya ialah 120 juta.
Betulkah awak mahu main permainan dadu dengannya?
Kenapa?
Bagi awak...
ia mungkin kedengaran tak masuk akal.
Namun bagi saya...
saya suka.
Ia sangat ringkas dan kita boleh dapat tahu keputusannya cepat.
Kita bertaruh nilai besar atau kecil saja.
Sesiapa yang menang tiga daripada lima permainan, ialah pemenang.
Bagi saya, saya tak rugi apa-apa.
Memang betul awak tak rugi apa-apa, En. Sila.
Namun saya rasa awak tak begitu mengenalinya.
Awak benarkan dia bawa dadu ke kasino kita.
Saya yakin dia pasti akan main tipu.
En. Sila, jangan percayakan dia.
Saya dengar nasib awak baik kebelakangan ini.
Awak menang banyak duit di setiap kasino awak kunjungi.
Betul. Kenapa?
Awak mahu tahu tentang mesin rahsia saya?
Bukan saja saya mahu tahu.
Saya mahukannya.
Saya masih ingat awak kata awak ada mesin yang menguji dadu.
Ia boleh menentukan nilainya besar atau kecil.
Betul. Itulah mesin rahsia saya.
Bagaimana rupa mesin itu?
Mesin itu kecil saja.
Boleh dibawa ketika bermain.
Apabila pembahagi dadu goncangkan dadu,
mesin itu akan hantar isyarat daripada dadu itu.
Jika nilainya kecil...
ia akan bergetar empat kali.
Jika nilainya besar,
ia akan bergetar dua kali dan lebih lama.
Bagus.
Saya mahu beli.
Berapa harganya?
Saya perlu menang esok.
Siapa?
Keluar.
Jika tidak, saya akan hubungi polis.
Kenapa awak datang ke sini?
Pergi.
Saya suruh awak pergi.
Saya akan hubungi polis jika awak tak beredar.
Jadi, inilah bilik awak?
Boleh tahan.
Keluar.
Lepaskan saya.
-Cik. -Lepaskan!
Pasti awak tak mahu ibu bapa awak tahu...
yang saya curi-curi masuk ke bilik anak mereka.
Kali ini...
ia lebih serius berbanding ketika awak bawa saya ke pondok itu.
Lepaskan saya.
Cik.
Sayang.
Awak mahu ke mana?
Awak tak dengar bunyi bising?
Saya mahu pergi periksa.
Saya tak dengar apa-apa.
Awak salah dengar.
Tidurlah.
Bunyi bising apa? Saya tak dengar apa-apa.
Jika awak mahu saya lepaskan awak,
awak perlu diam.
Kenapa awak datang?
Awak patut cari Kwan.
Kakak awak dah beritahu awak...
apa yang dia tahu?
Akhirnya.
Akhirnya awak mengaku awak Tor.
Bagaimana keadaan kakak awak?
Apa awak harapkan?
Awak cakap seolah-olah saya salah.
Kenapa?
Adakah saya salah?
Saya tak patut buat begitu?
Apa gunanya?
Ia dah lama berlalu.
Saya mahu tanya.
Jika awak digigit anjing, adakah awak akan menggigitnya semula?
Luka saya...
tak sama dengan gigitan anjing.
Saya tahu...
awak menderita ketika kecil.
Sebab itu awak sanggup buat apa saja untuk balas dendam.
Namun, saya mahu tahu.
Adakah masalah boleh selesai dengan keganasan?
Biar saya pula tanya awak.
Awak tak mahu saya ganggu kakak awak.
Sebab awak risau tentang kakak awak...
atau sebab awak risau tentang saya?
Keluar.
Saya suruh awak keluar.
Keluar!
Saya mahu awak keluar!
Tak mahu keluar?
"Man of Vengeance"